تبلیغات
دره شهر (سیمره) - نقدی بر میراث فرهنگی استان ایلام

با توجه به پیشینه تاریخی و باستانی شهرستان دره شهر و نقش كلیدی كه این دیار در هویت ملی ودینی كشور دارد اما به دلایلی پیدا و پنهان آنچنان که شایسته مقام و موقعیت تاریخی وباستانی آن می باشد مورد  توجه مسئولین میراث فرهنگی در استان وشهرستان قرار نگرفته است. شاهد این مدعا وجود آثار باستانی و ابنیه است كه در جای جای این منطقه مشمول تخریب عامدانه  و گاه بی توجهی بعضی و عدم اطلاع و اشراف آنان بر اهمیت این آثار می باشد.

آثار تاریخی وباسنانی  دره شهر كلكسیونی از هویت ما از سپیده دم تاریخ  واستقرار مدنیت وهویت این مرز و بوم بوده و هست .آنجه كه موجب دغدغه ونگرانی قریب به اتفاق عامه مردم و بویژه علاقمندان به میراث فرهنگی و آثار باستانی می شود عدم برنامه مشخص ، سوءمدیریت و تدبیر هدفمند و جهت دار در شناسایی ، نگهداری ، مراقبت و تعمیر آثار مكشوفه و پنهان این دیارمی باشد. به جرأت می توان گفت این خطه راس پیكان تمدن ایرانیان و محل برخورد تمدنها از گذشته دور تا كنون بوده و مورخان و باستان شناسان  باید به دنبال تکمیل نقاط کور تاریخی و تکمیل پازل باستانی در این منطقه باشند. اگر این سیاست انفعالی استمرار پیدا نماید خیلی زود ، نا خواسته و یا خود خواسته ، حداقل آثار و ابنیه ای كه مایه مباهات و فخر منطقه و تمدن ما ایرانیان می باشد، در اثر هجوم سیل آسای آهن و سیمان و بازدید های بی رویه و بدون برنامه با تخریب این آثار روبرو خواهیم شد.

با این مقدمه باید گفت كه مجموعه آثار باستانی شهرستان دره شهر از جمله پلها ، قلعه ها، ابنیه، طاق نماها، آبراهها و حصارهای مختلف آثار باستانی به عنوان یك نماد و یا بهانه برای جذب  اعتبارات استانی گشته است . اما در مقابل ، در فصل ترمیم و نگهداری بدون هیچ گونه عمران قابل قبول به دست دایه پیر روزگار سپرده می شود. .

ازجمله انتقادات و دغدغه های نا تمام اهل ذوق و هنر معماری بی توجهی به شوارع دیرینه و پلهای محیر العقول ازجمله پل گاومیشان است. هر از جند گاهی با اعلان براورد بوجه و تخصیص اعتبارات در زمینه باز سازی و مرمت از طریق رسانه های جمعی و جراید و اعلام آن توسط مسولین  میراث فرهنگی استان از گذشته تا کنون، اما آنجه كه ما می بینیم و می یابیم همان مقدار آثار تاریخی باقی مانده و فراموش شده ای است كه در نهان خانه تاریخ این دیار جا خوش كرده است.با وجود طاقهای بلند و مرتفع و چشمه های بلند و عریض پلهای باستانی دیری نمی گذرد كه این آثار سر به سجده خواهند گذاشت و مدفون در دل زمین خواهند گشت . واقعیت این امر را در بی توجهی متولیان امر در بازسازی سطح و ذیل دیوارههای سست پل گاومیشان می توان جست .حال سوالی که برای ما مطرح است اینکه بر چه اساس و دلیلی  مجموعه اعتباراتی كه پبشتر عنوان شد و در  جهت مرمت این اثر(پل گاومیشان) تخصیص یافته در كجا و در راستای چه موضوعی هزینه گشته است. به مزاح می توان گفت اعتبارات عمرانی میراث فرهنگی در شهرستان دره شهر مانند حروف والی هستند كه نوشته می شوند ولی خوانده (هزینه ) نمی شوند.

           

                                     محمود كرمشاهی

                            كارشناس ارشد جامعه شناسی