تبلیغات
دره شهر (سیمره) - تاریخچه سکونت در استان ایلام

تمدن در منطقه ی استان ایلام پیشینه ای تاریخی دارد وپیدایش آن به هزارهای قبل از میلاد می رسد. پیوستگی با منطقه مساعدجلگه خوزستان وبین النهرین این ناحیه را نیز در معرض تحولات تاریخی قرار داده است . رشته كوه  زاگروس پناهگاه مطلوبی برای ساكنان این منطقه بوده اما ارتباط وآمیزش فرهنگی آنان را با محیط پیرامون خود محدود كرده است. این مساله یكی از علل اساسی كمبود مدارك واسناد مدون در باره سرگذشت اقوام ساكن در زاگروس استاز مطالعات وكشفیات محدود باستان شناسی وهمچنین حفاری های منطقه شوش چنین بر می اید كه .دو قوم به نام گوتی ها وكوشی ها یا كیس سی ها (كاسیت ها ) از اقوام ایران قبل از آریایی در این نواحی به سر می برده اند كه خوا ستگاه اولیهانها مشخص نیست.پاره ای از اثار كشف شده نشان می دهند كه احتمالا اقوام ذكر شده از كوه های قفقاز سرازیر شده وتحت فشار اقوام دیگر به ایران وارد شده اند.تعدادی از كاسیت ها پس از ورود به ایران در مازندران ساكن شدند وبه كاسپین -به معنای دریا نشین - شهرت یافتند.

گروه دیگری از آنها وارد كوه های زاگروس شدند وبه قصد تصرف بابل بهبین النهرین هجوم بردند. آنها پس از شكست به منطقه ایلام برگشتند وبه نام قوم كاسیت- به معنای كوه نشین - در این منطقه مستقر شدند.

 این قوم مردمانی استقلال طلب بودند.آنها پس از فراهم كردن تجهیزات جنگی به حكومت بابل پایان دادند و نزدیكبه شش قرن حكومت كردند. كاسیت ها در روزگار حاكمیت خویش همسایگان كوه نشین خود را مطیع  خود ساختند و بدینترتیب در كوه های زاگروس سرزمینهایی را تصرف كردند.حدود كشور ایلام شامل محدوده خوزستان -لرستان - ایلام -كوه های بختیاری واز طرف مغرب بین النهرین واز طرف شرق قسمتی از فارس وشمال راهی كه از بابل  به همدان می رفت و از جنوب به خلیج فارس تا بوشهر بوده است. آنها سرزمین خود را حتمتی ودولت خود را انزان می نامیدند.

مركز حكومت آنان شهر شوش (پایتخت اصلی) بوده وماداكتو پایتخت تابستانی آنها ذكر شده است.

در كتیبه های بابلی سرزمین ایلام را الماتو یا الام خوانده اند كه به قولی به معنای سرزمین كوهستان یا كشور طلوع

خورشید است .

 با قدرت یافتن دو دولت اشور وكلده حكومت ایلام رو به ضعف نهاد. با این حال دولت ایلام برای حفظ

موقعیت خود در امور بین النهرین مداخله می كرد. در سال 645 ق.م. اشور بانی پال پادشاه اشور به ایلام تاخت و همه جا را ویران كرد وتمدن ایلام را بعد از شش قرن منقرض كرد. ایلامی ها از همه اقوامی كه قبل از ورود آریایی ها در ایران زندگیمی كردند متمدن تر بوده اند. داشتن دولت دارا بودن قلمرو وسیع وپرداختن به كشاورزی همگی از نشانه های تمدن آنهااست.

زبان: به عقیده دمرگان قدیمی ترین زبان این قوم زبان انزانی بوده و خط آنها خط میخی بوده كه از مردم بین النهریناقتباص شده است. در ان زمان ایلامی ها تنها قومی بودند كه در فلات ایران از خط استفاده می كرده اند .

مذهب:در زمینه مذهب ایلامیان اطلاعات زیادی در دست نیست ولی آنچه مشخص شده این است كه از نظر آنانعالم پر از ارواح بوده است . خدای بزرگ آنان شوشیناك نامیده می شده كه پرستش آن مختص

پادشاهان بوده است .پس از شوشیناك آنان به شش خدا و سپس به گروهی از ارواح معتقد بوده اند.

 

بعد از اسلام این منطقه جزءی از ایالت كوفه بوده ودر اواخر قرن چهارم هجری به وسیله والیان لر اداره می شده است آخرین والی در سال 1307 ش. توسط رضا شاه سركوب گردید وبه عراق پناهنده شد .

ایلام در سال 1316 جزء استان پنجم - یعنی كرمانشاهان - شد و در سال 1343 به فرمانداری كل تبدیل گردید و درسال 1352 به علت موقعیت مهم سیاسی مرزی به صورت استان درآمد